Həmin gün həyatımın ən yorğun günlərindən biri idi. Tikintidə işləyirəm, həmin gün beton tökmə işləri var idi. Səhər saat yeddidən axşam yeddiyə kimi dayanmadan çalışdım. Evə gələndə əllərim ağrıyırdı, belim tutulmuşdu. Arvadım yemək hazırlamışdı, yedim, bir az oturdum. Sonra yatağa uzandım, amma yuxu gəlmirdi. Yorğunluqdan yata bilmirdim. Telefonumu götürdüm, vərəqləməyə başladım.
Dostlar qrupunda kimlərinsə yazışmaları var idi. Bir dostum yazmışdı: "Jackpot vurdum!" Altında da şəkil qoymuşdu. Mən baxdım – rəqəm çox idi. Dörd rəqəm. Ürəyim bir az döyündü. Həmin dostum Elşad idi. Ona yazdım: "Nədir bu?" Dərhal cavab gəldi: mostbet jackpot, vurduq. Mən soruşdum: "Necə?" Elşad dedi ki, təsadüf, bəxt gətirib. Mən də düşündüm – mənim bəxtim heç vaxt gətirmir. Amma maraqlandım. Elşad izah etdi ki, oynayırsan, bəzən jackpot düşür.
Elşadla söhbətdən sonra telefonumu yerə qoydum, yatmağa çalışdım. Amma yuxu gəlmirdi. Beynimdə o dörd rəqəm dolanırdı. Dörd rəqəm. Mən tikintidə ayda nə qədər qazanıram? Üç rəqəm. O isə bir gecədə dörd rəqəm qazanmışdı. Yatmadım. Telefonu götürdüm. Qeydiyyat keçdim. Adımı, soyadımı yazdım. Kiçik bir məbləğ yüklədim. İyirmi manat. Oynamağa başladım.
Əvvəlcə heç nə başa düşmədim. Hansı oyunu seçim? Necə oynayım? Bir müddət sadəcə baxdım. Sonra ən sadə görünən oyunu seçdim. Qaydaları oxudum. Kiçik mərclərlə başladım. Uduzdum. Yenə uduzdum. Üçüncü mərcdə qazandım. İyirmi manat iyirmi beş oldu. Ürəyim döyündü. Elşadın yazdığı yadıma düşdü. O da belə başlamışdı.
Oynamağa davam etdim. İyirmi beş otuza çatdı. Otuz qırxa. Artıq həyəcanlanmışdım. Yuxum qaçmışdı, yorğunluğumu unutmuşdum. Yalnız ekran və rəqəmlər var idi. Qırx əlli oldu. Əlli altmış. Ürəyim elə döyünürdü ki, evdə hamını oyandıracağımdan qorxdum. Altmış yetmişə çatdı. Yetmiş səksənə. Səksən doxsana. Doxsan yüzə.
Yüz manat. İyirmi manatla başlamışdım, indi yüz manat qazanmışdım. Əllərim titrəyirdi. Bu nöqtədə dayanmalı idim. Bilirdim. Amma beynimdə Elşadın yazdığı dörd rəqəm dolanırdı. Dörd rəqəm. Mən yüz manat qazanmışdım. Bəlkə dörd rəqəm də qazana bilərəm? Oynamağa davam etdim.
Qazandım, yüz iyirmi oldu. Sonra yüz əlli. Ürəyim döyünür, nəfəsim kəsilirdi. Yüz əlli yüz səksənə çatdı. Yüz səksən iki yüzə. İki yüz iyirmi. İki yüz əlli. Artıq əllərim o qədər titrəyirdi ki, telefonu əlimdə saxlamaqda çətinlik çəkirdim. İki yüz əlli iki yüz səksənə çatdı. İki yüz səksən üç yüzə. Üç yüz manat.
Üç yüz. Dörd rəqəm deyil, amma üç rəqəm. Mənim üçün böyük pul. Dayanmalı idim. Amma dayana bilmədim. Dörd rəqəm istəyirdim. Oynamağa davam etdim. Üç yüz əlli. Dörd yüz. Dörd yüz əlli. Dörd yüz səksən. Beş yüz. Beş yüz manat.
Beş yüz. Artıq dörd rəqəmə çatmışdım. Beş yüz – dörd rəqəm. Mən jackpot vurmuşdum. Elşadın qazandığı qədər. Ürəyim o qədər sürətli döyünürdü ki, dayanacağını düşündüm. Telefonu yerə qoydum. Nəfəs almağa çalışdım. Bir neçə dəqiqə oturdum. Sonra telefonu götürdüm, çıxarış düyməsini basdım. Beş yüz manat kartıma köçürüldü.
Telefonu yerə qoydum. Yatağa uzandım. Tavanı süzdüm. Ürəyim hələ də sürətli döyünürdü. Yuxu gəlmirdi. Amma indi yorğunluqdan deyil, həyəcandan. Beş yüz manat. Tikintidə işləyib iki ayda qazandığım pul. Bir gecədə qazanmışdım. İnanırdım? İnanmırdım. Amma pul kartımda idi.
Səhər oyandım. Arvadım artıq durmuşdu. Mətbəxə getdim. Çay dəmlədim. Arvadım soruşdu: "Nə olub, üzün qızardı?" Mən gülümsədim. "Bir şey yox" dedim. Sonra dayanıb dedim: "Bu gün sənə hədiyyə alacam". Arvadım təəccübləndi. "Nə?" dedi. Mən dedim: "Görəcəksən".
İşə getdim. Günorta fasilədə bankomata getdim. Pulumu çıxartdım. Bir hissəsi ilə arvadıma uzun vaxtdır istədiyi qızıl bilərzik aldım. Bir hissəsi ilə uşaqlara oyuncaq. Qalanını da kənara qoydum. Axşam evə gələndə bilərziyi arvadıma verdim. Gözləri böyüdü. "Bu nədir?" dedi. "Hədiyyə" dedim. "Nə pul?" soruşdu. Mən dedim: "İşdə mükafat verdilər". Arvadım inandı, sevindi.
Həmin gecə yatanda düşündüm. Mən mostbet jackpot vurmuşdum. Beş yüz manat qazanmışdım. Amma ən böyük qələbəm pul deyildi. O gecə dayanmağı bacarmışdım. Beş yüz manatda dayanmışdım. Dayanmasaydım, bəlkə hamısını itirəcəkdim. Bəlkə də daha çox qazanacaqdım, amma itirmək qorxusu daha böyük idi.
O gündən sonra qaydalarım oldu. Həftədə bir dəfə, kiçik mərclər. Jackpot vurmaq ümidi ilə deyil, əyləncə üçün. Çünki başa düşdüm ki, jackpot vurmaq şansdır. Amma dayanmağı bacarmaq – iradədir. Mən o gecə iradəmi göstərdim. Və bu, mənə güvən verdi.
İndi arvadım həmin bilərziyi taxır. Hər dəfə onu görəndə, o gecəni xatırlayıram. Yorğun, yuxusuz, tək bir gecə. Və dörd rəqəm. Amma ən çox xatırladığım şey, dayanma düyməsinə basdığım an olur. O an mən pul qazanmadım, mən özümü qazandım. mostbet jackpot mənə pul verdi, amma ən böyük jackpotu mən özümə verdim – özümə inamı. Və bu inamı heç vaxt itirmək istəmirəm.
Dostlar qrupunda kimlərinsə yazışmaları var idi. Bir dostum yazmışdı: "Jackpot vurdum!" Altında da şəkil qoymuşdu. Mən baxdım – rəqəm çox idi. Dörd rəqəm. Ürəyim bir az döyündü. Həmin dostum Elşad idi. Ona yazdım: "Nədir bu?" Dərhal cavab gəldi: mostbet jackpot, vurduq. Mən soruşdum: "Necə?" Elşad dedi ki, təsadüf, bəxt gətirib. Mən də düşündüm – mənim bəxtim heç vaxt gətirmir. Amma maraqlandım. Elşad izah etdi ki, oynayırsan, bəzən jackpot düşür.
Elşadla söhbətdən sonra telefonumu yerə qoydum, yatmağa çalışdım. Amma yuxu gəlmirdi. Beynimdə o dörd rəqəm dolanırdı. Dörd rəqəm. Mən tikintidə ayda nə qədər qazanıram? Üç rəqəm. O isə bir gecədə dörd rəqəm qazanmışdı. Yatmadım. Telefonu götürdüm. Qeydiyyat keçdim. Adımı, soyadımı yazdım. Kiçik bir məbləğ yüklədim. İyirmi manat. Oynamağa başladım.
Əvvəlcə heç nə başa düşmədim. Hansı oyunu seçim? Necə oynayım? Bir müddət sadəcə baxdım. Sonra ən sadə görünən oyunu seçdim. Qaydaları oxudum. Kiçik mərclərlə başladım. Uduzdum. Yenə uduzdum. Üçüncü mərcdə qazandım. İyirmi manat iyirmi beş oldu. Ürəyim döyündü. Elşadın yazdığı yadıma düşdü. O da belə başlamışdı.
Oynamağa davam etdim. İyirmi beş otuza çatdı. Otuz qırxa. Artıq həyəcanlanmışdım. Yuxum qaçmışdı, yorğunluğumu unutmuşdum. Yalnız ekran və rəqəmlər var idi. Qırx əlli oldu. Əlli altmış. Ürəyim elə döyünürdü ki, evdə hamını oyandıracağımdan qorxdum. Altmış yetmişə çatdı. Yetmiş səksənə. Səksən doxsana. Doxsan yüzə.
Yüz manat. İyirmi manatla başlamışdım, indi yüz manat qazanmışdım. Əllərim titrəyirdi. Bu nöqtədə dayanmalı idim. Bilirdim. Amma beynimdə Elşadın yazdığı dörd rəqəm dolanırdı. Dörd rəqəm. Mən yüz manat qazanmışdım. Bəlkə dörd rəqəm də qazana bilərəm? Oynamağa davam etdim.
Qazandım, yüz iyirmi oldu. Sonra yüz əlli. Ürəyim döyünür, nəfəsim kəsilirdi. Yüz əlli yüz səksənə çatdı. Yüz səksən iki yüzə. İki yüz iyirmi. İki yüz əlli. Artıq əllərim o qədər titrəyirdi ki, telefonu əlimdə saxlamaqda çətinlik çəkirdim. İki yüz əlli iki yüz səksənə çatdı. İki yüz səksən üç yüzə. Üç yüz manat.
Üç yüz. Dörd rəqəm deyil, amma üç rəqəm. Mənim üçün böyük pul. Dayanmalı idim. Amma dayana bilmədim. Dörd rəqəm istəyirdim. Oynamağa davam etdim. Üç yüz əlli. Dörd yüz. Dörd yüz əlli. Dörd yüz səksən. Beş yüz. Beş yüz manat.
Beş yüz. Artıq dörd rəqəmə çatmışdım. Beş yüz – dörd rəqəm. Mən jackpot vurmuşdum. Elşadın qazandığı qədər. Ürəyim o qədər sürətli döyünürdü ki, dayanacağını düşündüm. Telefonu yerə qoydum. Nəfəs almağa çalışdım. Bir neçə dəqiqə oturdum. Sonra telefonu götürdüm, çıxarış düyməsini basdım. Beş yüz manat kartıma köçürüldü.
Telefonu yerə qoydum. Yatağa uzandım. Tavanı süzdüm. Ürəyim hələ də sürətli döyünürdü. Yuxu gəlmirdi. Amma indi yorğunluqdan deyil, həyəcandan. Beş yüz manat. Tikintidə işləyib iki ayda qazandığım pul. Bir gecədə qazanmışdım. İnanırdım? İnanmırdım. Amma pul kartımda idi.
Səhər oyandım. Arvadım artıq durmuşdu. Mətbəxə getdim. Çay dəmlədim. Arvadım soruşdu: "Nə olub, üzün qızardı?" Mən gülümsədim. "Bir şey yox" dedim. Sonra dayanıb dedim: "Bu gün sənə hədiyyə alacam". Arvadım təəccübləndi. "Nə?" dedi. Mən dedim: "Görəcəksən".
İşə getdim. Günorta fasilədə bankomata getdim. Pulumu çıxartdım. Bir hissəsi ilə arvadıma uzun vaxtdır istədiyi qızıl bilərzik aldım. Bir hissəsi ilə uşaqlara oyuncaq. Qalanını da kənara qoydum. Axşam evə gələndə bilərziyi arvadıma verdim. Gözləri böyüdü. "Bu nədir?" dedi. "Hədiyyə" dedim. "Nə pul?" soruşdu. Mən dedim: "İşdə mükafat verdilər". Arvadım inandı, sevindi.
Həmin gecə yatanda düşündüm. Mən mostbet jackpot vurmuşdum. Beş yüz manat qazanmışdım. Amma ən böyük qələbəm pul deyildi. O gecə dayanmağı bacarmışdım. Beş yüz manatda dayanmışdım. Dayanmasaydım, bəlkə hamısını itirəcəkdim. Bəlkə də daha çox qazanacaqdım, amma itirmək qorxusu daha böyük idi.
O gündən sonra qaydalarım oldu. Həftədə bir dəfə, kiçik mərclər. Jackpot vurmaq ümidi ilə deyil, əyləncə üçün. Çünki başa düşdüm ki, jackpot vurmaq şansdır. Amma dayanmağı bacarmaq – iradədir. Mən o gecə iradəmi göstərdim. Və bu, mənə güvən verdi.
İndi arvadım həmin bilərziyi taxır. Hər dəfə onu görəndə, o gecəni xatırlayıram. Yorğun, yuxusuz, tək bir gecə. Və dörd rəqəm. Amma ən çox xatırladığım şey, dayanma düyməsinə basdığım an olur. O an mən pul qazanmadım, mən özümü qazandım. mostbet jackpot mənə pul verdi, amma ən böyük jackpotu mən özümə verdim – özümə inamı. Və bu inamı heç vaxt itirmək istəmirəm.